در فراق مادر
دو سال است که بیصدای تو، بیآغوش پرمهرت، بیدعای شبانهات زندگی میکنم...
دو سال است که هر صبح، جای خالیات را در دلم لمس میکنم و با یاد تو نفس میکشم.
مادر، نبودنت زخمی است که التیام نمییابد، داغی است که سرد نمیشود.
تو رفتی، اما عشق و دعای تو هنوز در خانهمان جاریست...
روحت شاد ای آرام جانم، ای تکیهگاه بیبدیل،
دلم برایت تنگ است، همیشه… هر روز… هر لحظه.
آدرس آرامگاه :
نوبندگان غیاث آباد
از طرف :
فرزندان