برخی مردان، زندگی خود را نه برای سکون، که برای حرکت در مسیر حق وقف میکنند. سرتیپ رضا جعفرزاده، فرماندهی بود که زندگیاش با اصالت و شهادتش با شکوه گره خورد. در میان سنگرها و کوههای سرکش کرمانشاه، او درسِ فرماندهی را با خونِ خویش نوشت؛ درسی که فراتر از استراتژیهای نظامی، درسِ عشق به میهن بود.
در کوران «جنگ رمضان»، در جبهههای شجاعتخیز کرمانشاه، هنگامی که ندای حقطلبی در هم پیچیده بود، سرتیپ جعفرزاده تجسمی از یک فرمانده دلسوز، وطندوست و ولایتمدار بود. او که در اوج مسئولیت، همواره قلبش برای خانوادهاش میتپید و اندیشهاش در گرو امنیت میهن، در عمل نیز نشان داد که چگونه پیوند عشق به سربازانش، از هر پیوندی قویتر است.
تا آخرین نفس، کنار سربازان دلاورش ماند؛ همانهایی که زیر چتر فرماندهی و حمایت او، قامت برافراشته بودند. او نه از دور، که در کنارشان، در قلبِ میدان، در آغوشِ شهادت آرمید. شهادت او در کنار سربازانش، اوجِ وفاداری، همدلی و رهبریِ بیمنت را به تصویر کشید.
یاد و خاطره امیر سرتیپ رضا جعفرزاده، این سلاله پاک لرستان و اولین شهید محراب ارتش، همواره در تاریخ این سرزمین زنده و الهامبخش خواهد ماند. او که نامش، گواهی است بر قامتِ بلندِ ایثار در راهِ حفظِ استقلال و کیانِ ایران.
آدرس آرامگاه :
خرم آباد آرامگاه فلک الدین
از طرف :
خانواده شهید
لطفا شکیبا باشید