بسماللهالرحمنالرحیم
وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
آسمان رسانه و صحنه اجرای کشور، ستارهای درخشان را از دست داد و آن دُر گران را در دامن خاک سپرد و سحرهای نیایش، گویی بیصدای گرم و جانبخش «مرغ سحر»، در حیرت سکوتی ابدی فرو خواهند رفت.
خبر درگذشت استاد فرهیخته، دکتر فرزاد جمشیدی، نهتنها زخمی گران بر پیکرهی جامعهی رسانهای، که غمی جانکاه بر دل تمام مشتاقان کلام فصیح و معارف ناب الهی نشاند.
آقای واژه های ناب که سالیان متمادی، سحرهای ماه خدا را با نوای قدسی و واژگان آسمانیاش متبرک میساخت، تنها یک مجری نبود؛ او خدمتگذار سحر بود و راوی قصههای دلدادگی. در کارنامهی درخشان او، از ماه خدا و یاد خدا گرفته تا باران و صدها برنامه ی دیگر از برنامههای فاخر سیمای جمهوری اسلامی، تبلور دانشی بیبدیل و ارادت قلبی به ساحت قدس ربوبی موج میزد. من با علم و ایمان می گویم: او در پهنهی سخنوری، کم نظیر بود و در وادی اجرا، بیبدیل و بی مانند. بزرگان این عرصه، همواره بر نفوذ بیان سحرانگیز و قدرت کلام فاخر او، که ریشه در جان آگاه و اندیشهی زلالش داشت، سر تعظیم فرود میآوردند.
دکتر جمشیدی، تکیهگاهی مطمئن در ارکان رسانه بود. حضور مدبرانهی ایشان در کسوت مسولیتهای مختلف در رسانه ملی، نشان از درایت، تعهد و التزام عمیق او به اعتلای این سازمان داشت. او در تمامی دوران خدمت، با وفاداری و پایداری، پاسدار حریم رسانه بود و با دغدغهای تحسینبرانگیز، در مسیر ترویج اخلاق حرفهای و ارتقای توانمندی نسل نوخاستهی مجریان، تلاشی بیوقفه داشت؛ چنانکه تربیت شاگردان مستعد بسیار در سراسر ایران، میراثی است که نام او را در لوح حافظهی این مرز و بوم، جاویدان خواهد کرد.
روحش شاد و نامش همواره جاوید
آدرس آرامگاه :
تهران - بهشت حضرت زهرا ( سلام الله علیها)- قطعه هنرمندان
از طرف :
شاگردان و فراگیران دوره هاى آموزشى دکتر فرزاد جمشیدى
لطفا شکیبا باشید