مادرِ مهربانم…
در روایت آمده است که اگر چهل مؤمن، پس از رفتنِ بندهای از دنیا، گواهی دهند که جز نیکی از او ندیدهاند، خداوند گواهیشان را میپذیرد و از خطاهایی که تنها خود میداند، درمیگذرد.
و امروز، برای تو نه چهل نفر؛ که هر کس تو را شناخت، از مهربانیات گفت.
از قلبِ پاکت، از دستهای خسته اما بخشندهات، از لبخندی که پناهِ دلهای بیقرار بود، و از دعایی که همیشه پشتِ سرِ عزیزانت جاری میشد.
مادر جان، ما از تو جز خیر ندیدیم؛
جز عشق، جز صبوری، جز گذشت، جز مادری کردن برای همه.
پس با دلی آرام و چشمی گریان، گواهی میدهیم:
**اللّٰهُمَّ إِنّا لا نَعلَمُ مِنها إلّا خَیراً، وَأنتَ أعلَمُ بِها مِنّا.**
خدایا، ما از او جز نیکی نمیدانیم و تو از حالِ او از ما آگاهتری.
او را در پناهِ رحمتِ بیپایانت جای ده؛
همانجا که خستگی نیست، درد نیست، دلتنگی نیست؛
همانجا که مادرها آرام میگیرند، زیر سایهی لطفِ خدا.
مادر عزیزم،
دلمان به این گواهیِ همهی کسانی که دوستت داشتند گرم است؛
به اینکه خوبیهایت در زمین گم نشدهاند
و عطرِ نامت، راهی تا بهشت باز کرده است.
**تو رفتی، اما مهربانیات هنوز در خانه نفس میکشد؛
و ما هر بار که از تو یاد میکنیم،
به آسمان نزدیکتر میشویم.**
آدرس آرامگاه :
بهشت زهرا
از طرف :
خانواده
لطفا شکیبا باشید