شهید حسین اکبرزاده فرزند سهراب در تاریخ 2/1/1346 در شهرستان نهبندان چشم به جهان گشود.27/1/1366 با سمت امدادگر و بهیار در سلیمانه عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.
ما اگر مسلمان هستيم و واقعاً پيرو خط ولايت فقيه و راه حسين ، بايد همه چيزمان درست باشد ، طورى نباشيم كه قرآن مى گويد : يا ايها الذين آمنوا لم تقولون ما لا تفعلون . « اى گروه مومنان ، چرا حرفى مى زنيد كه به آن عمل نمى كنيد؟ » و از خداوند اميد دارم كه شماها اينطور نباشيد .
گاهی ملاحظه می کنیم که در زندگی عدم موفقیتهایمان در کارها و امورات مربوطه ، رابطه تنگاتنگ با نحوه عملکرد خودمان دارد . چرا که گاهی اوقات حرف می زنیم و به حرفی که زدیم ایمان نداشته و عمل مطلوب آنرا انجام نمی دهیم . توصیه شهید عزیز در فرازی از وصیت نامه جاودانش ، گویای همین موضوع می باشد . کسانیکه تا پای جان به حرفی که زدند ، عمل کردند و گوی سبقت از دیگران ربودند . شهید حسین اکبرزاده فرزند سهراب که در تاریخ 2/1/1346 در شهرستان نهبندان چشم به جهان گشود ، با ایمانی مطمئن و کامل ، در راه عقیده اش گام نهاد و سربلند وسرافراز در معرکه امتحان ، پیروزی را بدست آورد . او تربیت شده در خانواده ای است که امرار معاش خانواده ، با تلاش و کوشش پدر و تحمل سختیهای فراوان در کارخانه تولید پنبه نسوز ، برای بدست آوردن رزق و روزی حلال سپری می شد. علیرغم تحمل محرومیتهای منطقه ای و بومی ، تا سال دوم متوسطه در رشته انسانی به تحصیل علم پرداخت . جنگ تحمیلی دراو نیز احساس مسئولیت ، برای دفاع از میهن اسلامی و حفظ حریم مرزهای این مرز وبوم را تقویت می نمود. همین احساس و تعهد موجب شد تا از طریق بسیج ، راهی جبهه های حق علیه باطل شود وغیرت و مردانگی خود را در صحنه های نبرد به نمایش بگذارد و در این راستا اجازه ندهد تا متجاوزان به ناموس این مملکت چشم طمع بدوزند و در جبهه ها جولان دهند . شهید عزیز در بخش دیگری از وصیت نامه اش اینچنین می نویسد : هدف من از آمدن به جبهه اين بود كه اين شرط بر من واجب گرديده بود كه به جبهه اعزام بشوم تا از دين و كشور و ناموس خودمان دفاع نمايم . خوردن و خوابيدن در خانه ها ، هيچ كارى از پيش نمى برد و بايد انسان عاقبت و آينده اش را درنظر بگيرد ، مگر شما شاهد نبوديد كه در ميانه ، دبيرستان خواهران ما را بوسليه بمباران هوايى بخاك و خون كشيد ، مگر شما شاهد نبوديد كه در بستان و خرمشهر بر سر خواهران ما چه كردند . او سرانجام در تاریخ 27/1/1366 با سمت امدادگر و بهیار در سلیمانه عراق ، بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و در مزار شهدای زادگاهش آرمید.
یادش گرامی باد .
منبع :اداره اسناد و انتشارات اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران خراسان جنوبی
