به نام آنکه بازگشت همه به سوی اوست.
سخن گفتن از او در این لحظه، سخت و جانفرساست. چگونه میتوان در چند جمله، عمری سرشار از مهر، فداکاری و عشق را خلاصه کرد؟ چگونه میتوان از پدری گفت که ستون خیمهی خانواده بود؟ پناهگاهی امن در برابر طوفانهای زندگی و چراغی روشن در تاریکیها. او نه فقط پدر، که معلمی دلسوز بود. با نگاه مهربانش به ما درس استقامت میداد و با کلام آرامشبخشش، راهنمای مسیر زندگیمان بود. آغوش او امنترین جای دنیا بود و دستانش، همواره برای حمایت از ما گشوده بود.
یاد پدر عزیزمان تنها به خانوادهاش محدود نمیشود. هر یک از ما، خاطرهای از لبخند گرم و کلام شیرین او را در ذهن داریم. او مردی بود که با قلبی بزرگ، برای شادی دیگران تلاش میکرد و اثری نیک از خود در زندگی اطرافیانش به جا گذاشت.
امروز، جای خالی او را با تمام وجود حس میکنیم. سنگینی این فقدان بر شانههایمان نشسته است، اما میراثی که او برای ما به جا گذاشته، زنده و جاویدان است. میراث او، عشق بیقید و شرط، انسانیت، و مهربانی است. او به ما آموخت که چگونه با قلبی بزرگ زندگی کنیم و چگونه دستان یکدیگر را در سختیها بفشاریم.
پدر دلسوز، همسر وفادار، دوست گرامی
گرچه جسم تو دیگر در میان ما نیست، اما یاد و خاطرهی تو، عشق و آموزههایت، تا ابد در قلبهای ما زنده خواهد ماند.
روانش شاد و یادش گرامی باد
آدرس آرامگاه :
86-27-15
از طرف :
خانواده و دوستان
