در آستانۀ یاد تو
اینجا، زیر سایۀ همیشه سبز خاطرات، نام شما میدرخشد: حاج کریم رحیمی مدیسه. پدر و پدر بزرگی که نه فقط یک نسل، که ریشههای یک درخت تناور خانوادگی بودی. بیش از ده سال از کوچ آسمانیت گذشت، ولی تو هرگز نرفتی؛ در سکوت دانای پدربزرگانهات ماندی، در مهربانی چشمهایت، در دعاهای خالصانهات و در قصههایی که هنوز بوی زندگی میدهند.
اینجا، در این صفحهٔ مجازی، باغچهای از یاد توست. باغچهای که هر خاطره، گلی است که با دستان عشق کاشته شده. از روزهایی که خانۀ قدیمی بوی نان گرم مادرمان حاجیه خانم مرحوم رقیه نجفی مدیسه و داستانهای قدیم میداد، تا دعاها و نمازهای نیمه شب.
همۀ ما قطرههایی از اقیانوس وجود او هستیم. او که حلقهٔ وصل همهٔ ما بود. امروز در قلبهایمان جاودانه است. بیایید این صفحه را آیینهای بدانیم که تصویر محبتش را منعکس میکند. خاطرهای بنویسید؛ دعایی بخوانید؛ یا فقط سکوتِ احترامآمیزی داشته باشید تا بدانیم او حاضر است، همیشه حاضر؛ در هر نگاه مهربان، در هر دست بخشنده، و در هر رحیمی که با افتخار این نام را بر دوش میکشد.
او حالا ستارهای شده در آسمان رحمت ایزدی، اما نورش همینجا، بر سفرهٔ دلهایمان میتابد. یادش گرامی باد، که یادِ نیکان، مایۀ آرامشِ جانهاست.
به امید دیدار در فردایی روشن، زیر سایۀ رحمت بیپایان حق.
سجاد رحیمی مدیسه (قلمدست)
دیماه ۱۴۰۴
آدرس آرامگاه :
آرامستان مدیسه - لنجان
از طرف :
خانوادۀ محمد رحیمی مدیسه و فرزندان
لطفا شکیبا باشید