خوشاخلاقی و مردمداریاش زبانزد همه بود؛ کافی بود چند دقیقه کنار او بنشینی تا خستگیات کنار لبخند صمیمیاش آب شود. حالا نبودنش مثل سکوتی سنگین روی دلها افتاده است؛ سکوتی که هر گوشهاش یاد اوست، یاد صدایش، شوخیهایش و قلب مهربانی که هیچوقت دریغ نمیکرد. بهروز تنها یک نام نبود، یک رفتار بود؛ نشانهای از انسانیتِ بیمنت و محبتِ بیادعا. هرکس که او را میشناخت میداند که جای خالیاش پرشدنی نیست. یادش در خاطرهها ماندگار است و خوبیهایش مثل چراغی خاموشنشدنی در دلها روشن خواهد ماند. خداوند آرامش ابدی را نصیب روح بزرگش کند و به دلهای داغدارش صبر و تسلی ببخشد.
لطفا شکیبا باشید