یک سال از وداع ناباورانه اش گذشت
سالی که با تحمل هجرت تو مبدل به قرنی شد و چشمان خسته ما به امید بازگشت تو مانند در شمع سوخته جان ، همچنان به راه است.
اندوه رفتن تو بسیار گران و درد فراقت طاقت فرساست و ما تنها به خاطره خوبی ها و محبتهایت آن را تحمل میکنیم.
باشد که ما نیز ذره ای از آن همه مخبت و انسان دوستی و مردم داری در وجود خود پرروش دهیم.
